Urząd Gminy w Górznie, pow. garwoliński, woj. mazowieckie

Mierżączka

Email Drukuj PDF
Mierżączka
 

Początki tej miejscowości sięgają przełomu XV i XVI wieku. Założycielami jej byli Gorzeńscy. Dziedziczyli tu: Gojscy, Leżeńscy, Sułowscy, Ciołkowie oraz Magnuszewscy.
    W końcu XVIII wieku szlachta w Polsce ubożała i wyprzedawała majątki. Sprzyjało to koncentracji majątków w jednym ręku. Na przełomie XVII i XVIII wieku dobra Mierżączka przeszła na własność Ludwika Franciszka Żebrowskiego i dziedziczył ja do 1742 roku, a potem była własnością Wojciecha Żebrowskiego.
    Mierżączka należała do małych osiedli. Na przełomie XVII i XVIII wieku ta miejscowość mogła całkowicie nie istnieć a to z powodu wyludnienia spowodowanego przez liczne wojny i zarazy. W 1787 roku w tej wsi mieszkały zaledwie 24 osoby.
    Kolejnym dziedzicem wsi został Józef Żebrowski, w 1819 roku kupił ją Karol Szubalski emerytowany pułkownik wojsk polskich, natomiast w 1823 roku stała się własnością Piotra Paliszewskiego.
    Po śmierci Piotra Paliszewskiego wieś przeszła na własność jego córki Ludwiki, która wyszła za mąż za Klemensa Wilkońskiego.
    Po śmierci Ludwiki rozległe dobra ziemskie zostały podzielone między jej synów: Piotra Szymona Wilkońskiego i Stanisława Wilkońskiego.
    W 1864 roku wieś Mierżączka uległa uwłaszczeniu. Była to nadal niewielka miejscowość i utworzono tu zaledwie 8 gospodarstw rolnych na 136 morgach ziemi.
    Według opisu wsi z 1885 roku wieś liczyła 8 domów i 88 mieszkańców a obszar wsi wynosił 136 morg. Mierżączkę włączono do gminy Górzno.
    Na przełomie XIX i XX wieku miejscowość ta zaczęła się rozrastać. W 1921 roku miała już 26 domów i 173 mieszkańców.